|
I alt 2812 ord
anmana verbum
| Infinitiv | anmana |
|---|
| Præsens | anmanar |
|---|
| Imperfektum | anmanade |
|---|
| Participium | anmanat/anmanad |
|---|
| Udtale | [ann-mana] |
|---|
-
opfordre, tilskynde
anmaning substantiv
| Singularis, ubestemt form | anmaning |
|---|
| Singularis, bestemt form | anmaningen |
|---|
| Pluralis, ubestemt form | anmaningar |
|---|
| Pluralis, bestemt form | anmaningarna |
|---|
| Udtale | [ann-man-ing] |
|---|
-
opfordring, tilskyndelse
anmoda verbum
| Infinitiv | anmoda |
|---|
| Præsens | anmodar |
|---|
| Imperfektum | anmodade |
|---|
| Participium | anmodat/anmodad |
|---|
| Udtale | [ann-mouda] |
|---|
-
anmode, opfordre
eksempel
-
Bojan som är över 80 (åttio) anmodades att visa körkortet
B., der er over 80 år, blev bedt om at vise kørekortet
|